मूर्च्छनmūrcchanaa.(-नी f.)
- (-नी Feminine)
- Stupefying insensibility or stupor (an epithet applied to one of the five arrows of Cupid).
- Increasing, augmenting, strengthening.
Derived forms and compounds
-
-नम्, -ना
- मुर्च्छ-युच्
- Fainting, swooning.
- Prevalence, growth, increase (usuallyn. in this sense); अनुकर्षं च निष्कर्षं व्याधिपावकमूर्च्छनम् Mb. 2.13.13.
- A process in metallic preparation, calcining quicksilver with sulphur; Compare मूर्च्छा (3) also.
- (In music) The rising of sounds, an intonation, a duly regulated rise and fall of sounds conducting the air and the harmony through the keys in a pleasing manner, changing the key or passing from the key to another; modulation, melody; स्फुटीभवद्ग्रामविशेषमूर्च्छनाम् Si.1.1; भूयो भूयः स्वयमपि कृतां मूर्च्छनां विस्मरन्ती Me.88; वर्णानामपि मूर्च्छनान्तरगतं तारं विरामे मृदु Mk.3.5; सप्त स्वरास्त्रयो ग्रामा मूर्च्छनाश्चैकविंशतिः Pt.5.54; (मूर्च्छा or मूर्च्छना is thus defined: क्रमात् स्वराणां सप्तानामारोहश्चावरोहणम् । सा मूर्च्छेत्युच्यते ग्रामस्था एताः सप्त सप्त च ॥ see Malli. on Śi.1.1 for further information); 'यत्रैव स्युः स्वराः पूर्णा मूर्च्छना सेत्युदाहृता' com. on Rām.1.4.1.
