प्रत्यवायpratyavāya1 Decrease, diminution.
- 1 Decrease, diminution.
- An obstacle, impediment; danger; कुमारेण बहुप्रत्यवायेऽस्मिन् प्रदेशे कुतूहलिना न स्थातव्यम् Nāg.4; Ubbayapada (Parasmaipada and Atmanepada)1.8.
- A contrary or opposite course, contrariety; उत्तमानुत्तमान् गच्छन् हीनान् हीनांश्च वर्जयन् । ब्राह्मणः श्रेष्ठतामेति प्रत्यवायेन शूद्रताम् ॥ Ms.4.245.
- A sin, an offence, sinfulness; अनुत्पत्तिं तथा चान्ये प्रत्यवायस्य मन्वते Jābāli; नेहाभिक्रमनाशोऽस्ति प्रत्यवायो न विद्यते Bg.2.4
- Disappointment.
- Disappearance of an existing thing.
- Non-production of what does not exist.
Source: Apte