अभ्यमित्रीणabhyamitrīṇaयः [yḥ] मित्र्यः [mitryḥ], यः मित्र्यः [अभ्यमित्र -ख, छ, or यत्; अमित्रानभिमुखं सुष्ठु गच्छतीत्यर्थः…
यः yḥ मित्र्यः mitryḥ, यः मित्र्यः [अभ्यमित्र -ख, छ, or यत्; अमित्रानभिमुखं सुष्ठु गच्छतीत्यर्थः अभ्यमित्राच्छ च ParasmaipadaV.2.17.] A warrior who valiantly encounters his enemy; उद्योगमभ्यमित्रीणो यथेष्टं त्वं च संतनु Bk.5.47; मारीचोऽनुनयंस्त्रा- सादभ्यमित्र्यो भवामि ते 46; Dk.171.