अनात्मन्anātmana.Destitute of spirit or mind.
[न. ब.]
- Destitute of spirit or mind.
- Not spiritual, corporeal.
- One who has not restrained his self; अनात्मनस्तु शत्रुत्वे वर्तेतात्मैवशत्रुवत् Bg.6.6.-Masculine अप्रशस्तो भिन्नो वा आत्मा न. त. Not self, another, something different from आत्मन् (spirit or soul) id est, that is the perishable body; अप्राप्तः प्राप्यते योऽयमत्यन्तं त्यज्यतेऽथवा । जानीयात्तमनात्मानं बुद्धयन्तं वपुरादिकम् ॥ अनात्मन्यात्मबुद्धिर्या साऽ- विद्या परिकीर्तिता ॥ -Compound
Derived forms and compounds
-
-ज्ञ
- वेदिन् Adjective
- devoid of spiritual knowledge or true wisdom.
- not knowing oneself, foolish, silly; मा तावदनात्मज्ञे Ś.6; कथं कार्यविनिमयेन व्यवहरति मयि denotes that the rest of the word under consideration is to be suppliedज्ञः M.1; स्फुटमापदां पदमनात्मवेदिता Śi.15. 22.
-
-प्रत्यवेक्षा reflection that there is no spirit or soul (with Buddhists).
-
-संपन्न Adjective foolish, destitute of qualities (of the soul) not self-possessed; न त्वेवानात्मसंपन्नाद् वृत्तिमीहेत पण्डितः Pt.1.49.
Source: Apte
